Aktualności

Poniedziałek, Sierpień 2, 2021, 19:42

Już w sierpniu Nowe Szkolenia dla Operatorów Wózków Widłowych i egzamin UDT


Dzwoń 🤳 i zapisz się 📲tel. 602154269

Oferujemy profesjonalne szkolenie wraz z egzaminem na operatora wózka widłowego oraz innych urządzeń. Po szkoleniu i egzaminie uzyskujesz uprawnienia wydane przez Urząd Dozoru Technicznego. Koszt egzaminu UDT to obecnie 193,78 zł.

Zalety naszego szkolenia?
Profesjonalna kadra. Elastyczne terminy szkoleń - również w weekendy! Wysoka zdawalność przed UDT. Przystępna CENA!
PROMOCJE cenowe dla zgłoszeń grupowych!

SZKOLIMY NA WSZYSTKIE RODZAJE WÓZKÓW WIDŁOWYCH w tym również popularne ładowarki teleskopowe, typu: Manitou JCB, DIECI, itp

Uprawnienia obowiązują na wszystkie WÓZKI PODNOŚNIKOWE w tym SPALINOWE oraz WÓZKI ELEKTRYCZNE.

Dodatkowo w cenie uzyskujesz dodatkowo: SZKOLENIE ORAZ UPRAWNIENIA NA BEZPIECZNĄ WYMIANĘ BUTLI GAZOWEJ.

Wydajemy również certyfikaty w językach obcych!

Jesteś zainteresowany to ZADZWOŃ lub NAPISZ i spytaj o szczegóły! ZAPRASZAMY!

Przeprowadzamy również szkolenia dla operatorów na terenie zakładów pracy. Zadzwoń i ustal wygodny dla siebie TERMIN.

Załatwiamy wszystkie formalności, włącznie z przeprowadzeniem egzaminu przed UDT.

Szkolenia na wózki widłowe mogą być organizowane na terenie całego kraju.

Organizujemy również szkolenia na:

Szkolenia na SUWNICE
Szkolenia na PODESTY RUCHOME
Szkolenia na HDS

Kurs na wózki szkolenie na HDS, podesty, suwnice, wózki Sandomierz
Kurs na wózki szkolenie na HDS, podesty, suwnice, wózki Tarnobrzeg
Kurs na wózki szkolenie na HDS, podesty, suwnice, wózki Gorzyce
Kurs na wózki szkolenie na HDS, podesty, suwnice, wózki Stalowa Wola
Kurs na wózki szkolenie na HDS, podesty, suwnice, wózki Nisko
Kurs na wózki szkolenie na HDS, podesty, suwnice, wózki Nowa Dęba
Kurs na wózki szkolenie na HDS, podesty, suwnice, wózki Kielce
Kurs na wózki szkolenie na HDS, podesty, suwnice, wózki Lipsko
Kurs na wózki szkolenie na HDS, podesty, suwnice, wózki Zwoleń
Kurs na wózki szkolenie na HDS, podesty, suwnice, wózki Rzeszów
Kurs na wózki szkolenie na HDS, podesty, suwnice, wózki Radom
Kurs na wózki szkolenie na HDS, podesty, suwnice, wózki Łagów
Kurs na wózki szkolenie na HDS, podesty, suwnice, wózki Kraśnik
Kurs na wózki szkolenie na HDS, podesty, suwnice, wózki Radomyśl
Kurs na wózki szkolenie na HDS, podesty, suwnice, wózki Sokołów
Kurs na wózki szkolenie na HDS, podesty, suwnice, wózki Ożarów
Kurs na wózki szkolenie na HDS, podesty, suwnice, wózki Staszów
Kurs na wózki szkolenie na HDS, podesty, suwnice, wózki Mielec
Kurs na wózki szkolenie na HDS, podesty, suwnice, wózki Jędrzejów
Kurs na wózki szkolenie na HDS, podesty, suwnice, wózki Ożarów
Kurs na wózki szkolenie na HDS, podesty, suwnice, wózki Jędrzejów
Kurs na wózki szkolenie na HDS, podesty, suwnice, wózki Opatów
Kurs na wózki szkolenie na HDS, podesty, suwnice, wózki Ostrowiec Świętokrzyski
Kurs na wózki szkolenie na HDS, podesty, suwnice, wózki Osiek
Kurs na wózki szkolenie na HDS, podesty, suwnice, wózki Rudnik nad Sanem


Poniedziałek, Sierpień 2, 2021, 19:39

Potrzebujesz uprawnień UDT - dobrze trafiłeś!

 

Dzwoń pod numer telefonu 602154269

Oferujemy profesjonalne szkolenie wraz z egzaminem na operatora wózka widłowego oraz innych UTB ( urządzeń transportu bliskiego ). Po szkoleniu odbywasz egzamin i po jego zaliczeniu, uzyskujesz uprawnienia wydane przez Urząd Dozoru Technicznego. Opłata egzaminacyjna to obecnie 193,78 zł.

Zalety naszego szkolenia?
Profesjonalna kadra. Elastyczne terminy szkoleń - również w weekendy! Wysoka zdawalność przed UDT. Przystępna CENA!
PROMOCJE cenowe dla zgłoszeń grupowych!

Podana cena dotyczy wózków podnośnikowych niespecjalizowanych ( czyli tych najpopularniejszych "widlaków" ). SZKOLIMY NA WSZYSTKIE RODZAJE WÓZKÓW WIDŁOWYCH w tym również popularne ładowarki teleskopowe, typu: Manitou JCB, DIECI, itp.

Uprawnienia obowiązują na wszystkie WÓZKI PODNOŚNIKOWE w tym SPALINOWE oraz WÓZKI ELEKTRYCZNE.

Koszt szkolenia do egzaminu UDT na inne typy wózków lub inne urządzenia techniczne zależy od ich rodzaju oraz typu i jest zawsze konsultowany z zainteresowanym.

Wydajemy również certyfikaty w językach obcych!

Jesteś zainteresowany to ZADZWOŃ lub NAPISZ i spytaj o szczegóły! ZAPRASZAMY!

Przeprowadzamy również szkolenia dla operatorów na terenie zakładów pracy. Zadzwoń i ustal wygodny dla siebie TERMIN.

Załatwiamy wszystkie formalności, włącznie z przeprowadzeniem egzaminu przed UDT.

Szkolenia zawodowe na wózki widłowe Sandomierz i okolice

Szkolenia na wózki widłowe mogą być organizowane na terenie całego kraju.

Organizujemy również szkolenia na:

Szkolenia na SUWNICE
Szkolenia na PODESTY RUCHOME ( zwyżki )
Szkolenia na HDS ( żurawie przenośne )

Kurs na wózki szkolenie na HDS, podesty, suwnice, wózki Sandomierz
Kurs na wózki szkolenie na HDS, podesty, suwnice, wózki Tarnobrzeg
Kurs na wózki szkolenie na HDS, podesty, suwnice, wózki Gorzyce
Kurs na wózki szkolenie na HDS, podesty, suwnice, wózki Stalowa Wola
Kurs na wózki szkolenie na HDS, podesty, suwnice, wózki Nisko
Kurs na wózki szkolenie na HDS, podesty, suwnice, wózki Nowa Dęba
Kurs na wózki szkolenie na HDS, podesty, suwnice, wózki Kielce
Kurs na wózki szkolenie na HDS, podesty, suwnice, wózki Lipsko
Kurs na wózki szkolenie na HDS, podesty, suwnice, wózki Zwoleń
Kurs na wózki szkolenie na HDS, podesty, suwnice, wózki Rzeszów
Kurs na wózki szkolenie na HDS, podesty, suwnice, wózki Radom
Kurs na wózki szkolenie na HDS, podesty, suwnice, wózki Łagów
Kurs na wózki szkolenie na HDS, podesty, suwnice, wózki Kraśnik
Kurs na wózki szkolenie na HDS, podesty, suwnice, wózki Radomyśl
Kurs na wózki szkolenie na HDS, podesty, suwnice, wózki Sokołów
Kurs na wózki szkolenie na HDS, podesty, suwnice, wózki Ożarów
Kurs na wózki szkolenie na HDS, podesty, suwnice, wózki Staszów
Kurs na wózki szkolenie na HDS, podesty, suwnice, wózki Mielec
Kurs na wózki szkolenie na HDS, podesty, suwnice, wózki Jędrzejów
Kurs na wózki szkolenie na HDS, podesty, suwnice, wózki Ożarów
Kurs na wózki szkolenie na HDS, podesty, suwnice, wózki Jędrzejów
Kurs na wózki szkolenie na HDS, podesty, suwnice, wózki Opatów
Kurs na wózki szkolenie na HDS, podesty, suwnice, wózki Ostrowiec Świętokrzyski
Kurs na wózki szkolenie na HDS, podesty, suwnice, wózki Osiek
Kurs na wózki szkolenie na HDS, podesty, suwnice, wózki Rudnik nad Sanem


Czwartek, Lipiec 29, 2021, 01:53

Liczba wypadków przy pracy niestety stale rośnie, jaka jest procedura, jakie dokumenty, jakie obowiązki ma pracodawca?


Pojęcie wypadku przy pracy definiuje art. 3 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (tekst jedn.: Dz. U. z 2009 r. Nr 167, poz. 1322 z późn. zm.): za wypadek przy pracy uważa się nagłe zdarzenie wywołane przyczyną zewnętrzną powodujące uraz lub śmierć, które nastąpiło w związku z pracą:

1) podczas lub w związku z wykonywaniem przez pracownika zwykłych czynności lub poleceń przełożonych;

2) podczas lub w związku z wykonywaniem przez pracownika czynności na rzecz pracodawcy, nawet bez polecenia;

3) w czasie pozostawania pracownika w dyspozycji pracodawcy w drodze między siedzibą pracodawcy, a miejscem wykonywania obowiązku wynikającego ze stosunku pracy.

Pracownik, który uległ wypadkowi, jeżeli stan jego zdrowia na to pozwala, powinien poinformować niezwłocznie o wypadku swojego przełożonego.

Do czasu ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku pracodawca ma obowiązek zapewnić poszkodowanym pierwszą pomoc i zabezpieczyć miejsce wypadku w sposób wykluczający:

1) dopuszczenie do miejsca wypadku osób niepowołanych;

2) uruchamianie bez koniecznej potrzeby maszyn i innych urządzeń technicznych, które w związku z wypadkiem zostały wstrzymane;

3) dokonywanie zmiany położenia maszyn i innych urządzeń technicznych, jak również zmiany położenia innych przedmiotów, które spowodowały wypadek lub pozwalają odtworzyć jego okoliczności.

Pracodawca jest obowiązany niezwłocznie zawiadomić właściwego okręgowego inspektora pracy (telefonicznie w każdym inspektoracie jest dyżurny telefon) i prokuratora o śmiertelnym, ciężkim lub zbiorowym wypadku przy pracy oraz o każdym innym wypadku, który wywołał wymienione skutki, mającym związek z pracą, jeżeli może być uznany za wypadek przy pracy

Kolejne szczegółowe kroki postępowania po wypadku przy pracy określa rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 1 lipca 2009 r. w sprawie ustalania okoliczności i przyczyn wypadków przy pracy (Dz. U. Nr 105, poz. 870).
Na podstawie § 4 tego rozporządzenia okoliczności i przyczyny wypadku pracodawca powołuje zespół powypadkowy, w skład którego wchodzi pracownik służby bezpieczeństwa i higieny pracy oraz społeczny inspektor pracy. Jeśli nie ma służby BHP, w skład zespołu powypadkowego zamiast pracownika służby bezpieczeństwa i higieny pracy wchodzi pracodawca lub pracownik zatrudniony przy innej pracy, któremu pracodawca powierzył wykonywanie zadań służby bezpieczeństwa i higieny pracy, albo specjalista spoza zakładu pracy. U pracodawcy, u którego nie działa społeczna inspekcja pracy, w skład zespołu powypadkowego zamiast społecznego inspektora pracy, jako członek zespołu, wchodzi przedstawiciel pracowników posiadający aktualne zaświadczenie o ukończeniu szkolenia w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy, zgodnie z przepisami dotyczącymi szkolenia w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy. Jeżeli pracodawca nie może dopełnić obowiązku utworzenia zespołu powypadkowego w składzie dwuosobowym, ze względu na małą liczbę zatrudnionych pracowników, okoliczności i przyczyny wypadku ustala zespół powypadkowy, w skład którego wchodzi pracodawca oraz specjalista spoza zakładu pracy.

Rolą powyższego zespołu, jest niezwłoczne – po otrzymaniu wiadomości o wypadku – przystąpienie do ustalenia jego okoliczności i przyczyn poprzez:
1) dokonanie oględzin miejsca wypadku, 2) jeżeli jest to konieczne, sporządzenie szkicu lub wykonanie fotografii miejsca wypadku, 3) wysłuchanie wyjaśnień poszkodowanego, jeżeli stan jego zdrowia na to pozwala, 4) zebranie informacji dotyczących wypadku od świadków wypadku, 5) zasięgnięcie opinii lekarza, a w razie potrzeby opinii innych specjalistów, w zakresie niezbędnym do oceny rodzaju i skutków wypadku, 6) zebranie innych dowodów dotyczących wypadku.

 


 

Po ustaleniu okoliczności i przyczyn wypadku zespół powypadkowy sporządza — nie później niż w terminie 14 dni od dnia uzyskania zawiadomienia o wypadku — protokół ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku przy pracy. Ustalenie okoliczności i przyczyn wypadku w terminie późniejszym, wskutek uzasadnionych przeszkód lub trudności, wymaga podania przyczyn tego opóźnienia w treści protokołu powypadkowego. Zespół powypadkowy sporządza protokół powypadkowy w niezbędnej liczbie egzemplarzy i wraz z pozostałą dokumentacją powypadkową doręcza niezwłocznie pracodawcy w celu zatwierdzenia.

Do protokołu powypadkowego dołącza się zapis wyjaśnień poszkodowanego i informacji uzyskanych od świadków wypadku, a także inne dokumenty zebrane w czasie ustalania okoliczności i przyczyn wypadku, w szczególności pisemną opinię lekarza lub innych specjalistów, szkice lub fotografie miejsca wypadku, a także odrębne zdanie złożone przez członka zespołu powypadkowego oraz uwagi i zastrzeżenia

Zespół ma obowiązek zapoznania poszkodowanego z treścią protokołu przed zatwierdzeniem przez pracodawcę i pouczenia o prawie wniesienia „uwag i zastrzeżeń”. Poszkodowany może skorzystać z prawa do wglądu do akt związanych z postępowaniem i sporządzać z nich kopie, odpisy, notatki itp. Prawo to przysługują również członkom rodziny poszkodowanego w wypadku śmiertelnym.

Protokół powypadkowy zatwierdza pracodawca - nie później niż w ciągu 5 dni od dnia jego sporządzenia.

W przypadku zgłoszenia zastrzeżeń do treści protokołu powypadkowego (przez poszkodowanego lub członków rodziny zmarłego wskutek wypadku pracownika) albo gdy protokół ten nie odpowiada warunkom określonym w przepisach, pracodawca ma obowiązek zwrócenia niezatwierdzonego protokołu, w celu wyjaśnienia i uzupełnienia przez zespół powypadkowy.

Zespół powypadkowy, po dokonaniu wyjaśnień i uzupełnień, sporządza, nie później niż w terminie 5 dni, nowy protokół powypadkowy, do którego dołącza protokół powypadkowy niezatwierdzony przez pracodawcę. Poszkodowany pracownik, a w razie wypadku śmiertelnego, uprawniony członek jego rodziny, może wystąpić do właściwego sądu rejonowego z powództwem o ustalenie i sprostowanie protokołu (podstawa: art. 189 Kodeksu postępowania cywilnego). Z powództwem tym może wystąpić również organizacja związkowa, działająca u pracodawcy zatrudniającego poszkodowanego pracownika.

Jeżeli w protokole uznano, że wypadek nie jest wypadkiem przy pracy bądź występują okoliczności mające wpływ na prawo poszkodowanego do świadczeń odszkodowawczych, należy to szczegółowo uzasadnić i wskazać na to dowody.

Protokół powypadkowy wraz z załączonymi do niego dokumentami pracodawca ma obowiązek przechowywać przez okres 10 lat.
Zatwierdzony protokół powypadkowy pracodawca niezwłocznie doręcza poszkodowanemu pracownikowi, a w razie wypadku śmiertelnego - członkom rodziny poszkodowanego.

Pracodawca ma obowiązek niezwłocznego doręczenia protokołów powypadkowych dotyczących wypadków śmiertelnych, ciężkich i zbiorowych właściwemu, ze względu na miejsce zdarzenia, inspektorowi pracy Państwowej Inspekcji Pracy.

Protokół powypadkowy dotyczący wypadków śmiertelnych, ciężkich i zbiorowych, zawierający ustalenia naruszające uprawnienia pracownika albo nieprawidłowe wnioski profilaktyczne, może być zwrócony pracodawcy przez właściwego inspektora pracy, z uzasadnionym wnioskiem o ponowne ustalenie okoliczności i przyczyn wypadku

 


 

Pracodawca prowadzi rejestr wypadków przy pracy na podstawie wszystkich protokołów powypadkowych. Rejestr wypadków przy pracy zawiera: 1) imię i nazwisko poszkodowanego; 2) miejsce i datę wypadku; 3) informacje dotyczące skutków wypadku dla poszkodowanego; 4) datę sporządzenia protokołu powypadkowego; 5) stwierdzenie, czy wypadek jest wypadkiem przy pracy; 6) datę przekazania do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wniosku o świadczenia z tytułu wypadku przy pracy; 7) liczbę dni niezdolności do pracy; 8) inne informacje, niebędące danymi osobowymi, których zamieszczenie w rejestrze jest celowe, w tym wnioski i zalecenia profilaktyczne zespołu powypadkowego.

Statystyczną kartę sporządza się na podstawie zatwierdzonego protokołu ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku przy pracy, albo na podstawie karty wypadku, w których stwierdzono, że wypadek jest wypadkiem przy pracy lub wypadkiem traktowanym na równi z wypadkiem przy pracy.

Kartę sporządza się - na podstawie objaśnień GUS - w dwóch egzemplarzach i przekazuje w formie pisemnej do urzędu statystycznego właściwego dla województwa, na terenie którego znajduje się siedziba podmiotu sporządzającego (pracodawcy).

Karta składa się z dwóch części, które wypełnia się i wysyła w następujących terminach:

Część I karty - sporządza się nie później niż w terminie 14 dni roboczych od dnia, w którym został zatwierdzony protokół powypadkowy lub w którym sporządzono kartę wypadku. Statystyczną kartę przekazuje się w terminie do 15 dnia roboczego miesiąca następującego po miesiącu, w którym został zatwierdzony protokół powypadkowy lub w którym sporządzono kartę wypadku.

Część II karty- uzupełniającą, sporządza się w takim terminie, by dostarczyć ją do urzędu statystycznego nie później niż z upływem 6 miesięcy od dnia zatwierdzenia protokołu powypadkowego lub, w którym sporządzono kartę wypadku.
Przedstawiono obowiązki dokumentacyjne, Państwowa Inspekcja Pracy dodatkowo omawia inne obowiązki po wypadku przy pracy.

Dokonanie kwalifikacji prawnej wypadku i ustalenie uprawnień poszkodowanego (jego rodziny) do świadczeń odszkodowawczych - nie wyczerpuje wszystkich celów dochodzenia powypadkowego. Pracodawca ma również obowiązek określenia i zastosowania środków prewencyjnych, tj. przedsięwzięć mających na celu zapobieżenie podobnym wypadkom w przyszłości. Ogólnie przyjmuję się, że do zdarzenia wypadkowego dochodzi wówczas, gdy wystąpią nieprawidłowości przy ocenie ryzyka zawodowego (niedoszacowanie ryzyka) lub nie zostaną podjęte wynikające z tej oceny środki korygujące i zapobiegawcze. Wypadek jest zwykle poprzedzony pracą w warunkach nieakceptowalnego poziomu tego ryzyka. Do urazu jednak często nie dochodzi wyłącznie dlatego, że wykonujący pracę dysponuje takimi cechami osobistymi (doświadczenie, zdolność do koncentracji uwagi na wykonywanej czynności, refleks, stan zdrowia itp.), które pozwalają mu na uniknięcie kontaktu z czynnikami niebezpiecznymi. Po każdym wypadku należy dokonać powtórnej oceny ryzyka zawodowego, z uwzględnieniem rekonstrukcji zdarzenia i wprowadzić adekwatne środki prewencyjne. Zastosowane rozwiązania powinny zapobiec wystąpieniu wydarzeń będących odchyleniami od stanu normalnego albo wydarzeń powodujących uraz.

Przy doborze środków prewencyjnych zaleca się zachowanie następującej kolejności:

  • środki techniczne eliminujące lub ograniczające zagrożenia u źródła;

  • środki ochrony zbiorowej;

  • środki organizacyjne i proceduralne (procedury lub instrukcje bezpiecznej pracy);

  •  

    środki ochrony indywidualnej.


Czwartek, Lipiec 29, 2021, 01:46

Co do zasady pracodawca jest obowiązany stosować odpowiednie rozwiązania techniczne i organizacyjne zmierzające do wyeliminowania ręcznych prac transportowych.


Ale jak wiadomo takich prac nie da się uniknąć. Wtedy pracodawca — w celu zmniejszenia uciążliwości i zagrożeń związanych z wykonywaniem tych czynności — jest obowiązany organizować odpowiednio pracę i wyposażać pracowników w niezbędny sprzęt pomocniczy oraz środki ochrony indywidualnej.

Ręczne prace transportowe.

Przy ręcznych pracach transportowych na pracodawcę nałożone są dodatkowe obowiązki.

Pracodawca jest obowiązany oceniać ryzyko zawodowe występujące przy ręcznych pracach transportowych, w szczególności biorąc pod uwagę:
1) masę przemieszczanego przedmiotu, jego rodzaj i położenie środka ciężkości,

2)warunki środowiska pracy, w tym w szczególności temperaturę i wilgotność powietrza oraz poziom czynników szkodliwych dla zdrowia,

3) organizację pracy, w tym stosowane sposoby wykonywania pracy,

4) indywidualne predyspozycje pracownika, takie jak sprawność fizyczna, wiek i stan zdrowia.

Ocena ryzyka, powinna być dokonywana przy organizowaniu ręcznych prac transportowych, a także po każdej zmianie organizacji pracy. Na podstawie oceny ryzyka zawodowego pracodawca jest obowiązany podejmować działania mające na celu usunięcie stwierdzonych zagrożeń.

Przed dopuszczeniem pracownika do ręcznych prac transportowych pracodawca jest obowiązany:
1) przeszkolić pracowników w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy, w tym w szczególności w zakresie prawidłowych sposobów wykonywania ręcznych prac transportowych, w trybie określonym w odrębnych przepisach,
2) zapewnić pracownikom informacje dotyczące przemieszczanego przedmiotu, w szczególności: jego masy i położenia jego środka ciężkości, zwłaszcza w przypadku, gdy masa jest nierównomiernie rozłożona,
3) informować pracowników o wszystkich aspektach bezpieczeństwa i higieny pracy oraz wymaganiach ergonomii, w tym o wynikach oceny ryzyka zawodowego, oraz o środkach bezpieczeństwa zapobiegających urazom, a zwłaszcza urazom kręgosłupa.
2. W przypadku stwierdzenia, że sposób wykonywania pracy jest nieprawidłowy i stwarza zagrożenia — pracodawca jest obowiązany zapewnić wstrzymanie tych prac do czasu zastosowania odpowiednich działań eliminujących te zagrożenia, z uwzględnieniem działań

Masa przedmiotów podnoszonych i przenoszonych przez jednego pracownika

nie może przekraczać:
1) 30 kg — przy pracy stałej,
2) 50 kg — przy pracy dorywczej.
Niedopuszczalne jest ręczne przenoszenie przedmiotów o masie przekraczającej 30 kg na wysokość powyżej 4 m lub na odległość przekraczającą 25 m.

Podczas oburęcznego przemieszczania przedmiotów siła użyta przez pracownika niezbędna do zapoczątkowania ruchu przedmiotu nie może przekraczać wartości:
1) 300 N — przy pchaniu,
2) 250 N — przy ciągnięciu,
przy czym podane wartości określają składową siły mierzoną równolegle do podłoża.
Wartości sił używanych przez pracownika do poruszania elementów urządzeń służących do ręcznego przemieszczania przedmiotów (w szczególności dźwigni, korb, kół) nie mogą przekraczać:
1) 250 N — w przypadku obsługi oburęcznej,
2) 120 N — w przypadku obsługi jednoręcznej.

Zespołowe przemieszczanie

Przenoszenie przedmiotów, których długość przekracza 4 m i masa 30 kg, powinno odbywać się zespołowo, pod warunkiem aby na jednego pracownika przypadała masa nie przekraczająca:
1) 25 kg — przy pracy stałej,
2) 42 kg — przy pracy dorywczej.
Niedopuszczalne jest zespołowe przenoszenie przedmiotów na odległość przekraczającą 25 m lub o masie przekraczającej 500 kg.
Przy zespołowym przenoszeniu przedmiotów należy zapewnić:
1) dobór pracowników pod względem wzrostu i wieku oraz nadzór pracownika doświadczonego w zakresie stosowania odpowiednich sposobów ręcznego przemieszczania przedmiotów i organizacji pracy, wyznaczonego w tym celu przez pracodawcę,
2) odstępy pomiędzy pracownikami co najmniej 0,75 m oraz stosowanie odpowiedniego sprzętu pomocniczego.
2. Przenoszenie przedmiotów długich i o dużej masie powinno odbywać się przy zastosowaniu sprzętu pomocniczego, pozwalającego na transport takich przedmiotów z możliwie najmniejszym unoszeniem ich ponad poziom podłoża.
W przypadku zespołowego przenoszenia na ramionach przedmiotów, należy zapewnić, aby pracownicy:
1) wkładali i opuszczali przenoszony przedmiot jednocześnie i na komendę,
2) znajdowali się po jednej stronie przenoszonego przedmiotu,
3) używali środków ochrony indywidualnej chroniących ramiona

Dopuszczalne wartości graniczne wykonywania ręcznych prac transportowych dla kobiet

1) 12 kg — przy pracy stałej,

2) 20 kg — przy pracy dorywczej (do 4 razy na godzinę w czasie zmiany roboczej).

Ręczne przenoszenie pod górę — po pochylniach, schodach itp., których maksymalny kąt nachylenia przekracza 30°, a wysokość 5 m — ciężarów o masie przekraczającej:
1) 8 kg — przy pracy stałej,
2) 15 kg — przy pracy dorywczej (do 4 razy na godzinę w czasie zmiany roboczej).
Przewożenie ciężarów o masie przekraczającej:
1) 50 kg — przy przewożeniu na taczkach jednokołowych,
2) 80 kg — przy przewożeniu na wózkach 2, 3 i 4-kołowych,
3) 300 kg — przy przewożeniu na wózkach po szynach.
Wyżej podane dopuszczalne masy ciężarów obejmują również masę urządzenia transportowego i dotyczą przewożenia ciężarów po powierzchni równej, twardej i gładkiej o pochyleniu nie przekraczającym:
2% — przy pracach wymienionych w pkt 1 i 2,
1% — przy pracach wymienionych w pkt 3.
W przypadku przewożenia ciężarów po powierzchni nierównej w sposób określony w pkt 1 i 2, masa ciężarów nie może przekraczać 60% wielkości podanych w tych punktach.

Dla kobiet w ciąży lub karmiących piersią zabronione jest przekroczenie 1/4 powyższych w nich wartości.

Przemieszczanie ładunków za pomocą poruszanych ręcznie wózków oraz taczek

Dopuszczalna masa ładunku przemieszczanego na wózku po terenie płaskim o twardej nawierzchni, łącznie z masą wózka, nie może przekraczać:
1) 350 kg — na wózku 2-kołowym,
2) 450 kg — na wózku 3- lub 4-kołowym.
Przy przemieszczaniu ładunku na wózku po pochyleniach większych niż 5% masa ładunku, łącznie z masą wózka, nie może przekraczać:
1) 250 kg — na wózku 2-kołowym,
2) 350 kg — na wózku 3- lub 4-kołowym.
Niedopuszczalne jest ręczne przemieszczanie ładunków na wózkach po pochyleniach powierzchni większych niż 8% oraz na odległość większą niż 200 m.
Wózki powinny zapewniać stabilność przy załadunku i rozładunku.
Wózki przemieszczane na szynach oraz wózki kołowe przemieszczane na pochyleniach powinny posiadać sprawnie działające hamulce.

Masa ładunku przemieszczanego na wózku szynowym po terenie poziomym, łącznie z masą wózka, nie może przekraczać 600 kg na pracownika.
Przy przemieszczaniu ładunku na wózku na pochyleniach torów większych niż 2% masa ładunku, łącznie z masą wózka, nie może przekraczać 450 kg na pracownika.
Niedopuszczalne jest przemieszczanie ładunków na wózkach szynowych na pochyleniach torów większych niż 4% oraz na odległość przekraczającą 400 m.
Odległość między pojedynczymi wózkami na pochyleniach torów powinna wynosić co najmniej 25 m, a pomiędzy zestawami złożonymi z kilku wózków — co najmniej 50 m.
Hamulce wózków szynowych przemieszczanych w zestawie powinny być sprawne, tak aby gwarantowały szybkie zatrzymanie zestawu. Wszystkie wózki wchodzące w skład zestawu powinny być ze sobą połączone.
Wózki-wywrotki powinny posiadać sprawnie funkcjonujące urządzenia zabezpieczające przed przypadkowym przechyleniem się koleby lub skrzyni oraz urządzenia do unieruchomienia wózków w czasie przechylania koleby lub skrzyni.

Masa ładunku przemieszczanego na taczce, łącznie z masą taczki, nie może przekraczać: 100 kg — po twardej nawierzchni i 75 kg — po nawierzchni nieutwardzonej.
Niedopuszczalne jest przemieszczanie ładunku na taczce po pochyleniach większych niż 8% oraz na odległość przekraczającą 200 m.

 

 


Czwartek, Lipiec 29, 2021, 01:44

Pracodawcy często zatrzymują dla siebie oryginały zaświadczeń o ukończonych szkoleniach (w tym BHP) czy innych kursach, podobnie jest z badaniami lekarskimi, a co o tym mówią przepisy?


Dokumentacja profilaktycznych badań lekarskich.

Zasady prowadzenia dokumentacji pracowniczej określają przepisy rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 28 maja 1996 r. W sprawie zakresu prowadzenia przez pracodawców dokumentacji w sprawach związanych ze stosunkiem pracy oraz sposobu prowadzenia akt osobowych pracownika (Dz.U. Nr. 62, poz.286 z późn. zmian.)

Zgodnie z § 1 ust. 3 rozporządzenia, pracodawca przechowuje w aktach osobowych pracownika odpisy lub kopie składanych dokumentów (w tym między innymi orzeczenia lekarskiego stwierdzającego brak przeciwwskazań do pracy na określonym stanowisku).

Pracodawca może żądać od pracownika przedłożenia oryginałów tych dokumentów tylko do wglądu lub sporządzenia ich odpisów albo kopii.

W trakcie trwania zatrudnienia, pracodawca prowadzi oddzielne dla każdego pracownika akta osobowe. W części B gromadzone są dokumenty dotyczące nawiązania stosunku pracy oraz przebiegu zatrudnienia pracownika, w tym:

– orzeczenia lekarskie wydane w związku z przeprowadzonymi badaniami okresowymi i kontrolnymi (§ 6 ust. 1).

Zasady przeprowadzania badań lekarskich pod kątem przeciwwskazań do wykonywania pracy na danym stanowisku określają przepisy art. 229 Kodeksu pracy i rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 30 maja 1996r. w sprawie przeprowadzania badań lekarskich pracowników, zakresu profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracownikami oraz orzeczeń lekarskich wydawanych do celów przewidzianych w Kodeksie pracy (Dz. U. Nr. 69, poz. 332 z póź. zmian.).

Zgodnie z § 3 ust.4 i 5 wymienionego rozporządzenia, orzeczenia lekarskie są wydawane w formie zaświadczeń według wzorów określonych w załącznikach do rozporządzenia. Zaświadczenia, o których mowa, lekarz prowadzący badanie profilaktyczne przekazuje pracownikowi i pracodawcy.

Z powyższego wynika, że zaświadczenie sporządzane jest w dwóch egzemplarzach – bez rozróżnienia na oryginał i kopię. Nie ma więc znaczenia który egzemplarz otrzymuje pracodawca, a który pracownik.

Należy zwrócić uwagę, że żaden z powołanych przepisów nie nakłada na pracodawcę obowiązku przechowywania oryginału zaświadczenia (w przypadku wydania przez lekarza zaświadczenia w formie oryginału i kopii).

 

Zaświadczenia z szkoleń i kursów.
Z reguły pracodawcy wysyłając pracowników na różnego rodzaju kursy, czy szkolenia proszą pracownika, aby po ich zakończeniu koniecznie wydał im certyfikat, czy też inne zaświadczenie dokumentujące fakt ich odbycia. Pracodawcy często nie zdają sobie sprawy że takie działania pracodawców nie znajdują uzasadnienia w treści obowiązujących przepisów.
Zgodnie z obowiązującymi przepisami pracodawca może żądać od pracownika przedłożenia oryginałów tych dokumentów tylko do wglądu lub w celu sporządzenia ich odpisów albo kopii. Prawo to dotyczy nie tylko dokumentów przedkładanych przez pracownika na etapie przyjmowania do pracy, ale również uzyskanych w trakcie zatrudnienia u danego pracodawcy. Bez znaczenia jest fakt, że to właśnie pracodawca pokrył koszty danej formy kształcenia, której uczestnikiem był pracownik.
Zwróćmy uwagę na logikę tego przepisu, wszelkie zaświadczenia potwierdzające odbycie przez pracownika szkoleń, kursów lub innych form kształcenia są, co do zasady dokumentami imiennymi, wystawionymi na konkretna osobę. W tym przypadku na pracownika. Zaświadczenie takie stanowi własność osoby wskazanej w jego treści. Pozbawienie pracownika oryginału omawianego dokumentu byłoby, zatem działaniem bezprawnym. To dlatego pracodawca może jedynie zrobić odpis lub kopię zaświadczenia, umieszczając ją w aktach osobowych pracownika, po czym niezwłocznie zwrócić pracownikowi oryginał.
Zgodnie z przepisami o kształceniu dorosłych w formach pozaszkolnych wynika, iż adresatem zaświadczeń wydawanych po odbytym szkoleniu jest osoba będąca uczestnikiem danej formy kształcenia.

Jedynym wyjątkiem od zasady obowiązku zwracania pracownikowi oryginałów zaświadczeń dokumentujących odbyte przez niego formy kształcenia jest zaświadczenie o ukończeniu szkolenia w zakresie bhp. Oryginał takiego zaświadczenia należy przechowywać w części „B” akt osobowych pracownika.


Copyright ©2022 KSW POLSKA SZKOLENIA, Wszelkie Prawa Zastrzeżone
Ta strona może korzystać z Cookies.
Ta strona może wykorzystywać pliki Cookies, dzięki którym może działać lepiej. W każdej chwili możesz wyłączyć ten mechanizm w ustawieniach swojej przeglądarki. Korzystając z naszego serwisu, zgadzasz się na użycie plików Cookies.

OK, rozumiem lub Więcej Informacji
Informacja o Cookies
Ta strona może wykorzystywać pliki Cookies, dzięki którym może działać lepiej. W każdej chwili możesz wyłączyć ten mechanizm w ustawieniach swojej przeglądarki. Korzystając z naszego serwisu, zgadzasz się na użycie plików Cookies.
OK, rozumiem